Νικόλας Βαγιονάκης: Η αντίσταση και η κριτική δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα πάνω στη βλακεία

Ο ηθοποιός Νικόλας Βαγιονάκης πρωταγωνιστεί στον μονόλογο “Paranoia” του Γάλλου συγγραφέα Γκυ ντε Μωπασσάν, στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός, και αποκαλύπτει το ενδιαφέρον του για τα βαθύτερα ψυχαναλυτικά στοιχεία που απαρτίζουν έναν άνθρωπο, καθώς και τις προκλήσεις που υπάρχουν όταν ένα έργο ανεβαίνει για πρώτη φορά παγκοσμίως.

Πού εστιάζει η «Παράνοια»; Βασίζεται στο έργο «Ο Οξαποδώ» του ντε Μωπασσάν;

Η “Παράνοια”, το βιωματικό έργο του Μωπασσάν με τον πρωτότυπο τίτλο “Ο Οξαποδώ”, μας μεταφέρει απευθείας στην δημιουργική ατμόσφαιρα του συγγραφέα. Ο πρωταγωνιστής ολισθαίνει μέσα σε μία εφιαλτική καθημερινότητα, σε έναν κόσμο ανεξήγητο, με ιδιαίτερη έμφαση στην αγωνία και την υπαρξιακή κρίση του ατόμου. Παράλληλα, όμως, σε μία βαθιά κριτική της κοινωνίας.

Έχοντας αφιερώσει τα τελευταία χρόνια σε έναν άλλο, συνταρακτικό μονόλογο, το «Μεφίστο» του Κλάους Μαν, τι σας γοήτευσε περισσότερο ούτως ώστε να επιλέξετε τη «Παράνοια» ως τη νέα σας παράσταση;

Η μοναδικότητα αυτών των συγγραφέων που είναι οραματιστές και φιλόσοφοι, ο τρόπος που διαχειρίζονται τον ήρωά τους, καθώς και η έντονη ματια στην ανθρώπινη ράτσα, είναι το κριτήριο επιλογής των παραστάσεών μου.

Τι προκλήσεις δημιουργούνται όταν ένα έργο ανεβαίνει παγκοσμίως για πρώτη φορά;

Είναι ένα τεράστιο στοίχημα. Ένα είδος παρθενογένεσης, ένα πάντρεμα κόσμων και ιδεών, μια προσωπική δημιουργία και αποκάλυψη. Μια πρόταση. Μια βουτιά στα σωθικά του νου.

Εξ υπαρχής της ανθρώπινης ιστορίας, γιατί παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ένας κατακερματισμένος νους;

Μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης έχει να κάνει με το αυξανόμενο άγχος, τον τρόμο, την αγωνία που βαθμιαία φτάνει στα όρια της ψύχωσης, καθώς η προσωπικότητα του καταρρέει.

Πώς προσεγγίζετε ένα τόσο απαιτητικό εγχείρημα, όσον αφορά στην ψυχική προετοιμασία;

Επιστρατεύοντας όλες τις αισθήσεις μου. Κατανόηση, ευαισθησία, εγρήγορση, συναισθηματική και υπερβατική διείσδυση.

Έχετε δικλείδες «ασφαλείας» προκειμένου να μην επιφορτιστείτε αρνητικά από τη τρομακτική δυναμική του κειμένου ή μήπως αυτός είναι ο σκοπός;

Υπάρχει τεχνική αποσυμφόρησης, ωστόσο μετά την έντονη αυτή παράσταση νιώθω άδειος, ρουφηγμενος.

Θα μπορούσε ο χαρακτήρας της υπόθεσης να θεωρηθεί ως ένας αντικατοπτρισμός του σύγχρονου ανθρώπου, ο οποίος όλο και βουλιάζει στον βούρκο της παράνοιας, δεδομένου του φρενήρους και ασφυκτικού τρόπου ζωής;

Ακριβώς αυτό σηματοδοτεί η παράσταση. Έναν καθρέφτη της κοινωνίας. Ο ασυμφιλίωτος ανταγωνισμός των απαιτήσεων, των ενστίκτων και των περιορισμών που επιβάλλει ο πολιτισμός.

Ο συγγραφέας, μέσα από το έργο του, ασκεί κριτική σε ανθρώπους της εποχής του, ενδεχομένως διαλύοντας ένα σαθρό οικοδόμημα. Υπάρχει γόνιμο έδαφος για κριτική στις μέρες μας;

Πάντα θα υπαρχει γόνιμο εδαφος σε όλες τις εποχές. Η αυτογνωσία, η αντίσταση, η κριτική, αποτελούν θεραπεία εναντίον της άγνοιας. Δεν εχουν όμως κανένα αποτέλεσμα ποτέ πάνω στη βλακεία.

Συνέντευξη: Βασίλης Τσερτσίδης

Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο: https://www.townsendia.gr/2024/12/paranoia.html

Creatadv Administrator

2 Λεπτά Ανάγνωσης