
Στην καρδιά της Τρανσυλβανίας, ανάμεσα σε δάση που χάνονται στην ομίχλη και σε βουνά που υψώνονται επιβλητικά, στέκει το Κάστρο του Μπραν. Πιο γνωστό στον κόσμο ως «Κάστρο του Δράκουλα», αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα μνημεία της Ρουμανίας και σύμβολο ενός μύθου που εξακολουθεί να γοητεύει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Η ιστορία ξεκινά τον 14ο αιώνα, όταν το κάστρο χτίστηκε για στρατηγικούς λόγους: να ελέγχει τις εμπορικές οδούς ανάμεσα στη Βλαχία και τη Τρανσυλβανία. Δεν ήταν τότε παρά ένα οχυρό για στρατιώτες, με τείχη και πύργους που εξασφάλιζαν την άμυνα της περιοχής. Στα χρόνια που ακολούθησαν άλλαξε χέρια πολλές φορές, πέρασε από βασιλείς σε ηγεμόνες και στη συνέχεια σε αρχοντικές οικογένειες της Ρουμανίας.
Το όνομα του κάστρου όμως συνδέθηκε για πάντα με τον Βλαντ Τσέπες, γνωστό ως «Δράκουλα». Ο Βλαντ υπήρξε ηγεμόνας της Βλαχίας τον 15ο αιώνα και έμεινε στην ιστορία για την ωμότητα και την αμείλικτη δικαιοσύνη του. Η φήμη του ως σκληρού τιμωρού, που χρησιμοποιούσε ανατριχιαστικές μεθόδους για να εμπνεύσει φόβο, αποτέλεσε το υπόβαθρο για τον λογοτεχνικό Δράκουλα του Μπραμ Στόκερ. Κι όμως, οι ιστορικοί συμφωνούν ότι ο Βλαντ Τσέπες δεν έζησε ποτέ στο Κάστρο του Μπραν· ίσως απλώς να το επισκέφτηκε. Ο συνδυασμός όμως της γοτθικής του όψης με τον μύθο του ηγεμόνα έφτασε για να γεννηθεί ο θρύλος.
Το 1897, ο Ιρλανδός συγγραφέας Μπραμ Στόκερ έδωσε στον κόσμο τον αθάνατο «Δράκουλα». Χωρίς να έχει δει ποτέ το Κάστρο του Μπραν, εμπνεύστηκε από περιγραφές της Τρανσυλβανίας και από τις φήμες για τον Βλαντ Τσέπες. Το μυθιστόρημά του έδεσε για πάντα την εικόνα του βρικόλακα με το ρουμανικό κάστρο. Από τότε, το Μπραν έγινε τόπος προσκυνήματος για τους λάτρεις του τρόμου και της γοτθικής φαντασίας.
Σήμερα, το Κάστρο του Μπραν λειτουργεί ως μουσείο. Στις αίθουσές του μπορεί κανείς να δει έπιπλα, αντικείμενα, έργα τέχνης και εκθέσεις αφιερωμένες στη ζωή της βασιλικής οικογένειας που το κατοίκησε. Παρά την απλότητά του στο εσωτερικό, οι επισκέπτες μαγεύονται από την ατμόσφαιρα. Οι στενές σκάλες, τα πέτρινα δωμάτια και τα παράθυρα με θέα τα Καρπάθια κάνουν το νου να ταξιδεύει σε άλλες εποχές.
Η μεγαλύτερη δύναμη του κάστρου όμως δεν βρίσκεται στα εκθέματα, αλλά στην εικόνα του. Σκαρφαλωμένο σε έναν βράχο, με τους πύργους να υψώνονται προς τον ουρανό και τα δάση να το αγκαλιάζουν, μοιάζει σαν να ξεπήδησε από εφιάλτη ή παραμύθι. Τις ομιχλώδεις μέρες, η ατμόσφαιρα γίνεται μυσταγωγική και καταλαβαίνεις γιατί οι θρύλοι το έδεσαν με τον κόσμο των βρικολάκων.
Το Κάστρο του Δράκουλα έχει μετατραπεί σε κορυφαίο τουριστικό προορισμό. Κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες σκαρφαλώνουν στα στενά δρομάκια του, φωτογραφίζονται στις επάλξεις και συμμετέχουν σε ειδικές εκδηλώσεις. Στις νύχτες του Halloween, το κάστρο γεμίζει με φώτα, μουσική και θεματικές παραστάσεις, δίνοντας στους επισκέπτες την ψευδαίσθηση ότι ο θρύλος ζωντανεύει.
Κι όμως, όσοι το επισκέπτονται συχνά παραδέχονται ότι δεν είναι τόσο σκοτεινό όσο φαντάστηκαν. Μέσα δεν υπάρχει αίμα και τρόμος, αλλά ένα μουσειακό περιβάλλον. Η πραγματική μαγεία βρίσκεται στο εξωτερικό του, στο τοπίο και στη δύναμη του μύθου. Γιατί το Κάστρο του Δράκουλα, περισσότερο από ιστορικό μνημείο, είναι σύμβολο φαντασίας και απόδειξη ότι οι θρύλοι μπορούν να ζήσουν περισσότερο κι από την ίδια την ιστορία.
Γράφει η Λιάνα Γεωργάκη










