
Ο Βασίλης Πλατάκης μιλά στην Έρη Χριστοφορίδου για το πιο καταιγιστικό θεατρικό εγχείρημα της χρονιάς την παράσταση «Όλος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα». Με ρυθμό, χιούμορ και ατελείωτη ενέργεια, τρεις ηθοποιοί συμπυκνώνουν τον Σαίξπηρ σε μια ώρα γεμάτη ανατροπές, αυτοσχεδιασμό και γέλιο. Ο σκηνοθέτης και παραγωγός αποκαλύπτει τι σημαίνει να κρατάς τη συνοχή μέσα στο χάος και πώς το παιχνίδι με το κοινό γίνεται ξανά μάθημα θεάτρου και ζωής.
37 έργα του Σαίξπηρ σε μία ώρα. Αν έπρεπε να το περιγράψετε με μία λέξη, ποια θα ήταν;
Έκρηξη. Είναι μια παράσταση που ξεκινά και δεν σταματά ούτε για ανάσα. Γέλιο, ένταση, ρυθμός, φαντασία. Όλα μαζί.
Ο Σαίξπηρ έχει γραφτεί για να παίζεται με αναπνοή και εσείς τον κάνατε… χωρίς αναπνοή. Τι ήταν το πιο δύσκολο σε αυτό το “ξέφρενο” μοντάζ;
Το να κρατήσουμε τη συνοχή. Όταν συμπυκνώνεις 37 έργα σε μία ώρα, κινδυνεύεις να χαθείς μέσα στο χάος. Έπρεπε να κρατήσουμε καθαρό το νήμα και να μη χαθεί ποτέ ο ρυθμός.
Είστε από τους σκηνοθέτες που αγαπούν το παιχνίδι με το κοινό. Πόσο χώρο αφήνετε στον αυτοσχεδιασμό και πόσο μένει απόλυτα σκηνοθετημένο;
Υπάρχει σκηνοθετική δομή, αλλιώς δεν θα έβγαινε αυτός ο καταιγισμός. Αλλά μέσα σε αυτή τη δομή, αφήνω χώρο στους ηθοποιούς να “αναπνέουν” και να παίζουν με το κοινό. Κάθε παράσταση είναι λίγο διαφορετική· αυτό είναι και το μαγικό της.
Ο Σαίξπηρ γράφτηκε αιώνες πριν. Εσείς τον “μεταφράζετε” σε σημερινό κοινό που έχει ρυθμό TikTok. Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στο σεβασμό και στην απόλυτη ανατροπή;
Με χιούμορ και αγάπη. Δεν κοροϊδεύουμε τον Σαίξπηρ, τον γιορτάζουμε. Τον φέρνουμε στο σήμερα με τον δικό μας ρυθμό. Πιο γρήγορο, πιο τρελό, αλλά πάντα με σεβασμό στη μαγεία του λόγου του.
Οι τρεις ηθοποιοί είναι ουσιαστικά μια θεατρική μηχανή. Τι ζητήσατε από τον καθένα τους και τι σας ξάφνιασε περισσότερο στις πρόβες;
Τους ζήτησα να έχουν αντοχή, φαντασία και πλήρη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλο. Με ξάφνιασε πόσο γρήγορα “έδεσαν”. Είναι σαν τρεις μουσικοί που παίζουν αυτοσχεδιαστικά και όμως ακούγονται σαν ορχήστρα.
Ένα έργο σαν κι αυτό μπορεί να λειτουργήσει και σαν “μάθημα θεάτρου”. Θα λέγατε πως το ανεβάσατε και για να ξαναθυμηθούμε γιατί αγαπήσαμε το θέατρο;
Ναι, απολύτως. Είναι μια παράσταση που μας θυμίζει τη χαρά του παιχνιδιού, την ελευθερία του θεάτρου και τη δύναμη της ζωντανής επαφής με το κοινό. Αυτός είναι ο λόγος που το κάναμε.
Αν ο Σαίξπηρ ζούσε σήμερα και ερχόταν να δει την παράσταση, τι θα θέλατε να σας έλεγε στο καμαρίνι μετά το φινάλε;
Να γελούσε και να μου έλεγε: “Μου κλέψατε όλους τους ήρωες, αλλά περάσατε υπέροχα!”
Έχετε ζήσει το θέατρο από μέσα και απ’ έξω, με όλες του τις χαρές και τις δοκιμασίες. Τι σας κρατά ακόμη όρθιο και δημιουργικό μέσα σε μια τόσο δύσκολη εποχή για τις σκηνές;
Η πίστη ότι το θέατρο μάς ενώνει. Ότι όσο υπάρχει κοινό που θέλει να γελάσει, να συγκινηθεί, να ζήσει μια ιστορία, θα υπάρχει και λόγος να συνεχίζουμε.
Συνέντευξη: Έρη Χριστοφορίδου
Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση θα βρείτε εδώ: Όλος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα









