ΠΡΟΣΩΠΑ

Κάτια Γέρου: Η υπέρτατη φιλοδοξία ενός καλλιτέχνη είναι να μιλήσει μέσα από τη δουλειά του

Κάτια Γέρου. Μία Κυρία του ελληνικού θεάτρου που σπάνια θα την συναντήσει κανείς στα μέσα μαζικής ενημέρωσης μιας και δεν πρόκειται να τα απασχολήσει με την προσωπική της ζωή. Αν τα απασχολήσει τότε θα είναι στο πλαίσιο κάποιας δημιουργικής θεατρικής συνεργασίας. Η Townsendia είχε την τιμή και την χαρά να συνομιλήσει τηλεφωνικά μαζί της για την παράσταση “Οι δούλες”, που θα παρουσιαστεί για δύο μοναδικές παραστάσεις στο Θέατρο Αμαλία… Την ευχαριστούμε θερμά για την ευγένεια, την καλοσύνη και την υπομονή και την κατανόηση που μας έδειξε! 

Συμπρωταγωνιστείτε στο έργο “Οι δούλες” του Ζαν Ζενέ. Πείτε μας, τι είναι αυτό που πραγματεύεται η παράσταση;

Δύο γυναίκες υπηρετούν μία πλούσια κυρία. Η ζωή τους δεν αναπνέει από πουθενά, δεν έχουν καμία ελπίδα για το μέλλον τους, δεν ονειρεύονται κάτι για τις ζωές τους εκτός από το να θέλουν να μιμηθούν τη ζωή της κυρίας τους. Στο τέλος αυτή η έλλειψη οράματος και ελπίδας τις στρέφει εναντίον του εαυτού τους και χτυπούν τον ίδιο τους τον εαυτό. Η μία αυτοκτονεί και η άλλη προφανώς συλλαμβάνεται. Το έργο τελειώνει με μία καταστροφή. 

Ποιος είναι ο δικός σας ρόλος; Υπήρξε κάτι που σας δυσκόλεψε σε αυτόν;

Ο ρόλος μου είναι ο χαρακτήρας της Σολάνζ, η οποία είναι μία από τις δύο αδερφές. Αυτό που με δυσκόλεψε, αν όχι και πολύ, ήταν το εξής: Η Σολάνζ όπως και η αδερφή της η Κλαίρ, που την υποδύεται η Κωνσταντίνα Τάκαλου, από την αρχή του έργου δεν είναι ιδιαίτερα συμπαθείς. Ονειρεύονται την καταστροφή της κυρίας τους και μάλιστα άνευ λόγου μιας και δεν τις βασανίζει ιδιαιτέρως. Για εμένα όμως, και μιλάω και ως θεατής και ως καλλιτέχνις, οι δύο αυτές γυναίκες και αδερφές μού είναι απολύτως συμπαθείς κάτω από την “αντιπαθητική συμπεριφορά τους”. Κατανοώ τον σπαραγμό και την απελπισία τους. Αυτό ήθελα να μεταδώσω στο κοινό. Αυτή ήταν η δυσκολία μου. Μακάρι να τα έχω καταφέρει. 


Η Κλερ και η Σολάνζ είναι οι δύο αδελφές και ηρωίδες που ονειρεύονται να σκοτώσουν την κυρία τους. Καθώς δεν το καταφέρνουν, αλλάζουν ρούχα και παίζουν εναλλάξ τους ρόλους της κυρίας και της δούλας, ώστε τουλάχιστον να καταφέρουν να δολοφονήσουν την εικόνα της. Πόσο σημαντικό είναι αυτό το παιχνίδι της μεταμφίεσης για τις δύο αδερφές;

Είναι πολύ σημαντικό γιατί δεν έχουν κάτι άλλο να κάνουν και να ονειρευτούν. Έχουν μόνο την ψευδαίσθησή τους και το παραλήρημά τους. Δεν είναι το καλύτερο που μπορούν να κάνουν, αλλά χωρίς αυτό ίσως θα είχαν πεθάνει νωρίτερα. 

Ποιοι πιστεύετε ήταν οι πραγματικοί λόγοι που οδήγησαν τις δύο αδερφές στο να διαπράξουν αυτό το απεχθές έγκλημα το 1933;

Πιστεύω, χωρίς να είμαι ειδικός, ότι ήταν μία συμβολική πράξη απέναντι σε όλη τους τη ζωή, απέναντι στο κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο έζησαν. Ας πούμε θα ήταν κάτι σαν: “Δεν υπάρχουμε για εσάς; Δεν καταλαβαίνετε την άθλια ζωή μας; Δεν μας βλέπετε και δεν μας ακούτε; Ε, θα κάνουμε κάτι για να γίνουμε ορατές!”. 


Τελικά, ακολούθησε η κάθαρση ύστερα από την “εξόντωση” της κυρίας τους;

Για τις ηρωίδες δεν ακολούθησε καμία κάθαρση. Για το κοινό όμως, εάν το έργο παιχτεί καλά όπως προσπαθούμε, υπάρχει κάθαρση: Κατανοεί τους ανθρώπους που βρίσκονται στην απέναντι όχθη, τους μη τυχερούς. 

Ο Ζαν Ζενέ δεν ήθελε “να υπερασπιστεί τη μοίρα της τάξης των υπηρετών”, όπως ο ίδιος έλεγε, αλλά να γράψει μια “αλληγορική ιστορία”. Στην ουσία επεδίωξε να μεταφέρει στο κοινό τη φωνή τους και μέσω αυτών, ίσως και λίγη από τη δική του μιας και όλοι γνωρίζουμε πως και ο ίδιος δεν πέρασε όμορφα παιδικά χρόνια… Εσείς τι πιστεύετε; Πόσο σημαντικό είναι να μπορεί κάποιος να μιλήσει έστω και μέσα από ένα θεατρικό έργο;

Για εμένα είναι η υπέρτατη φιλοδοξία. Είναι η μόνη φιλοδοξία που έχω ως καλλιτέχνις. Γιατί ο καλλιτέχνης το μόνο όπλο που έχει είναι η ειδικότητά του. Αν μέσα από αυτή καταφέρει να μιλήσει στους συμπολίτες είναι προσφορά, είναι μία μικρή νίκη. Και λέω μικρή γιατί η κοινωνική πραγματικότητα δεν αλλάζει μέσα από την τέχνη και αυτό είναι σίγουρο. Όμως κάποιες συνειδήσεις μπορούν ίσως, πιθανόν και αργά – αργά να αλλάξουν. 


Καταπίεση και κοινωνική ανισότητα, όνειρα και ελπίδα. Κάποια από τα… ζητήματα που πραγματεύεται η παράσταση. Πόσο συχνά συναντώνται αυτά, και μάλιστα σε συνδυασμό, στις μέρες μας; Πιστεύετε ότι αυτά μπορούν να πυροδοτήσουν κάτι κακό στη σύγχρονη κοινωνία;

Η παράσταση πραγματεύεται όλα αυτά που αναφέρατε. Καταπίεση κοινωνική ανισότητα όνειρα ελπίδα και προσθέτω ψευδαισθήσεις. Και όλα αυτά πυροδοτούν καθημερινά το κακό στη σύγχρονη κοινωνία. Δηλαδή, όταν ακούμε για κάποιον που ζώνεται με εκρηκτικά, μπαίνει σε ένα Goodies και τινάζεται στον αέρα, όταν ακούμε για κάποιον που μπαίνει σε ένα σχολείο και σκοτώνει κάποιο παιδί, ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο ειδικά στην αμερικάνικη κοινωνία, αυτό τι σημαίνει; Ότι ο άνθρωπος που διαπράττει το κακό γεννήθηκε με το κακό μέσα στην ψυχή του, ή μήπως ότι η κοινωνία μέσα στην οποία έζησε ήταν τοξική, χωρίς αλληλεγγύη, χωρίς ηθικές αξίες, χωρίς τίποτα; Αυτό νιώθω ότι δημιουργεί τα “τέρατα”. Για αυτά μιλάει ο Ζενέ μεταφορικά και αλληγορικά, για την αρρώστια των κοινωνιών, για την αρρώστια της ζωής του ανθρώπου, για την αρρώστια της κοινωνίας. 


Θα θέλατε να μας αποκαλύψετε τι είναι αυτό που θα ακολουθήσει επαγγελματικά μετά τις “Δούλες”; 

Τον Μάρτιο σε έναν χώρο στο κέντρο της Αθήνας, σε ένα εργαστήρι παραστατικών τεχνών, στο Artiria Athens θα παίξω ένα Cabaret με τίτλο “Stand Up Tragedy”. Ένα έργο στο οποίο γράφω το κείμενο, θα το παίξω μόνη μου. Θα είναι μία συνομιλία με εμένα και ένα tape μιας και δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα να έχω κάποιον μουσικό επί σκηνής. Τη σκηνοθεσία θα την υπογράψει ο Κυριάκος Κατζουράκης, την μουσική θα την γράψει ο Λεωνίδας Μαριδάκης, στην κίνηση θα είναι η χορογράφος Μυρτώ Γράψα και τα κοστούμια θα τα επιμεληθεί η Κατερίνα Σωτηρίου. Και επειδή λόγω “φτώχειας” η παράσταση θα είναι πολύ… ευέλικτη, και εννοώ δεν θα έχει σκηνικά (γελάει), φιλοδοξώ, εάν βγει αυτό που ονειρεύομαι, να το ταξιδέψω σε πολλά μέρη. 

Συνέντευξη: ΕΡΗ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΟΥ

Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο: “Οι Δούλες” του Ζαν Ζενέ στο Θέατρο Αμαλία

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button