Μέσα στον σκοτεινό κόσμο του «Φύκι στο Βυθό», όπου οι οικογενειακές σχέσεις κινούνται ανάμεσα σε μνήμη, φόβο και παλιά μυστικά, υπάρχει μια παρουσία που μοιάζει με ανάσα φωτός. Ο Νικόλας. Ένα παιδί με καθαρή καρδιά, μια ψυχή που αντιστέκεται στην ένταση γύρω του με τρόπο ήρεμο, σχεδόν ποιητικό. Ο Κοσμάς Ζιότας δίνει στον χαρακτήρα μια ευαισθησία που αγγίζει βαθιά, έναν εσωτερικό ρυθμό που δεν υψώνει ποτέ τη φωνή του, μα πατά σταθερά επάνω στην αλήθεια. Η ερμηνεία του κινείται ανάμεσα στη σιωπή και στη δύναμη, σε εκείνη την αθωότητα που δεν χάνεται μέσα στο σκοτάδι, αλλά λάμπει σαν ψίθυρος φωτός στον βυθό. Μιλήσαμε μαζί του για τη διαδρομή του Νικόλα, για την ποίηση που καθορίζει τον χαρακτήρα, για τη συγχώρεση που βαραίνει και λυτρώνει ταυτόχρονα, και για τον τρόπο με τον οποίο ένα αγόρι μετατρέπει τη σιωπή σε εσωτερική αλήθεια.
Πριν μιλήσουμε για τον Νικόλα, θα θέλαμε να μας πείτε λίγα λόγια για το «Φύκι στο Βυθό». Πώς το προσεγγίζετε ως έργο και τι σας εντυπωσίασε περισσότερο όταν το συναντήσατε για πρώτη φορά;
Αυτό το οποίο με εντυπωσίασε περισσότερο είναι ότι κάθε φορά που διαβάζεις το έργο μπορείς να βρεις μια διαφορετική προσέγγιση για κάθε χαρακτήρα και μια διαφορετική πτυχή του. Επίσης οι πολλοί συμβολισμοί που έχει μέσα.
Ο Νικόλας είναι μια φωτεινή, καθαρή παρουσία μέσα στο έργο, σχεδόν η φωνή της αθωότητας. Ποιο ήταν το πρώτο στοιχείο του χαρακτήρα που σας άγγιξε όταν διαβάσατε το κείμενο;
Η αθωότητα, η ηρεμία που τον διακατέχει και η μεγαλοψυχία του.
Πώς προσεγγίσατε τη νεανική ευαισθησία και τη διακριτική δύναμη του Νικόλα; Τι χρειάστηκε να «αφήσετε» ή να «βρείτε» μέσα σας για να τον εκφράσετε με αλήθεια;
Ευτυχώς, σαν άνθρωπος και λόγω της νεανικής μου ηλικίας, νιώθω ότι έχω πολλά κοινά στοιχεία με τον Νικόλα. Απλώς έπρεπε να τα διερευνήσω και να τα κατατάξω σε μια σειρά, να κλείσω τα μάτια και να νιώσω την ηρεμία του.
Ο ρόλος σας κινείται σε έναν κόσμο γεμάτο οικογενειακή ένταση και παλιές σιωπές. Πώς τοποθετήσατε τον Νικόλα μέσα σε αυτό το περιβάλλον χωρίς να χάσει την καθαρότητά του;
Ο Νικόλας, γράφοντας ποιήματα, βρήκε τρόπο να απομακρυνθεί από την τοξικότητα που επικρατεί στην οικογένειά του. Να πάρει μια απόσταση και να χαθεί στον δικό του κόσμο.
Ο Νικόλας έχει μια ιδιαίτερη σχέση με την ποίηση. Πώς σας βοήθησε αυτό το στοιχείο στο χτίσιμο της ερμηνείας σας;
Η ποίηση προσπαθεί να εκφράσει και να ονομάσει τα πιο βαθιά συναισθήματα τα οποία κουβαλάμε στα πιο βαθιά μέρη της ψυχής μας. Μέσα από την ποίηση καταλαβαίνουμε τα χρώματα και τη δυναμική των συναισθημάτων. Γι’ αυτό μπορούσα να τα δω, να τα αγγίξω και να τα νιώσω.
Ποια σκηνή θεωρείτε πως αποτυπώνει περισσότερο τον εσωτερικό κόσμο του Νικόλα; Υπάρχει μια στιγμή όπου νιώθετε ότι φαίνεται ξεκάθαρα η ψυχή του;
Τη στιγμή που συγχωρεί τον πατέρα του παρά την κακοποιητική συμπεριφορά που είχε απέναντί του.
Αν η θάλασσα του έργου ήταν συναίσθημα, ποιο θα ήταν το δικό σας συναίσθημα στην παράσταση;
Χαρμολύπη.
Ο Νικόλας φέρνει στη σκηνή μια «ήρεμη αλήθεια». Πώς χτίσατε αυτή την ηρεμία χωρίς να γίνει αδράνεια; Τι σας κινεί από μέσα;
Η ηρεμία είναι ένα στοιχείο του χαρακτήρα και για αυτό μου ήταν πιο εύκολο να ταυτιστώ μαζί του.
Ο Νικόλας έχει μια καθαρή καρδιά και μια απλότητα που συγκινεί. Πώς ζει ένας ηθοποιός έναν τέτοιο χαρακτήρα χωρίς να γίνει γλυκερός ή αφελής;
Ο ηθοποιός προσπαθεί να μεταφέρει την ηρεμία και την αθωότητα που διακατέχει τον ήρωα χωρίς υπερβολές, προσπαθώντας ωστόσο να δείξει και την ευαίσθητη πλευρά του. Για να γίνει αυτό, πρέπει ο ίδιος από μέσα του να ηρεμήσει και να δικαιολογήσει τον λόγο που συμπεριφέρεται έτσι ο ήρωας.
Το «Φύκι στο Βυθό» ανοίγει συζητήσεις. Ποια κουβέντα θα θέλατε να προκαλέσει ο Νικόλας στους θεατές φεύγοντας;
Πόσο δύσκολες μπορεί να είναι οι σχέσεις μέσα σε μια οικογένεια χωρίς ισορροπίες, που μπορούν να οδηγήσουν τα μυστικά και η έλλειψη εμπιστοσύνης στους πιο κοντινούς σου ανθρώπους.
Τι σας δυσκόλεψε περισσότερο στον ρόλο; Το συναισθηματικό κομμάτι, ο ρυθμός ή η σχέση του Νικόλα με τους υπόλοιπους χαρακτήρες;
Και τα τρία είχαν τις δυσκολίες. Αρχικά, ο Νικόλας είναι καλλιτέχνης, που σημαίνει ότι είναι ευαίσθητος, βγάζει μια ηρεμία και είναι μεγαλόψυχος. Συγχωρεί τον πατέρα του παρά την κακοποιητική συμπεριφορά που είχε απέναντί του, πράγμα που για μένα θα ήταν δύσκολο να κάνω. Επομένως ήταν δύσκολο να βρω και να νιώσω τον λόγο για τον οποίο το έκανε. Η σχέση με τους άλλους χαρακτήρες είναι διαφορετική για τον καθένα από αυτούς. Αρχικά με τον πατέρα του έχει τις χειρότερες σχέσεις, αφού είναι κακοποιητικός μαζί του και νιώθει ότι δεν τον καταλαβαίνει. Τη μαμά του την αγαπάει πολύ και δεν του αρέσει καθόλου η συμπεριφορά του πατέρα του απέναντί της. Τέλος, όταν γνωρίζει τη θεία του νιώθει ότι είναι η μοναδική η οποία τον καταλαβαίνει, και αυτό συμβαίνει γιατί έχει κι αυτή καλλιτεχνική φύση. Ωστόσο από τη μεριά της θείας δεν ισχύει το ίδιο, καθώς η ίδια τον χρησιμοποιεί για να πετύχει τον δικό της σκοπό.
Κλείνοντας, θα θέλαμε να μας πείτε πού μπορούμε να σας δούμε το επόμενο διάστημα και σε ποιες δημιουργικές σας διαδρομές συνεχίζετε μετά το «Φύκι στο Βυθό».
Εκτός από το «Φύκι στο Βυθό» θα βρίσκομαι στο χριστουγεννιάτικο παραμύθι «Έλα το ελατάκι και το μυστικό των Χριστουγέννων», που θα κάνει πρεμιέρα στη θεατρική σκηνή Τεχνόκοσμος στον Εύοσμο στις 5 Δεκεμβρίου μέχρι τις 4 Ιανουαρίου, με παραστάσεις στον χώρο του Τεχνόκοσμος αλλά και σε χωριά του Κιλκίς.
Συνέντευξη: Κατερίνα Ματσά
Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση πιέστε τον παρακάτω σύνδεσμο: Το βραβευμένο έργο «Φύκι στο Βυθό» ανεβαίνει στον Τεχνόκοσμο
