ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ

Κριτική: «Η Τοσοδούλα» — Μια μαγευτική θεατρική ανάγνωση του παραμυθιού του Άντερσεν

Στη Θεατρική Σκηνή Τεχνόκοσμος στον Εύοσμο, οι Κυριακές του Νοεμβρίου αποκτούν άρωμα παραμυθιού. Η ιστορία της μικροσκοπικής ηρωίδας του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ξετυλίγεται πάνω στη σκηνή σαν λεπτεπίλεπτο πέταλο λουλουδιού που ανοίγει στο πρώτο φως. Οι Θεατρικές Παραγωγές Τεχνόκοσμος παρουσιάζουν μια εκδοχή της «Τοσοδούλας» γεμάτη χρώμα, διαφάνεια και κίνηση, μια παράσταση που αγκαλιάζει μικρούς και μεγάλους με φως και θεατρική αγνότητα.

Η πρώτη εικόνα κερδίζει αμέσως το βλέμμα. Ένας σκηνικός κόσμος βυθισμένος σε blue light, τόσο ονειρικός που μοιάζει με μίξη βυθού και πρωινής δροσιάς πάνω σε λουλούδι. Οι φωτισμοί του Δημήτρη Παρασκευόπουλου δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου οι σκιές αποκτούν ψυχή και τα χρώματα μοιάζουν να χορεύουν. Οι μικροί θεατές νιώθουν ότι βρίσκονται μέσα στο ίδιο το παραμύθι, εκεί όπου όλα επιτρέπονται και όλα μεταμορφώνονται. Η Τοσοδούλα εμφανίζεται σαν αχτίδα, σαν ζωγραφιά που ανεμίζει, σαν ανάσα που παίρνει μορφή, ενώ το σκηνικό λειτουργεί ενεργά, σαν ζωντανός καμβάς που συνομιλεί με την ηρωίδα.

Το σκηνικό της παράστασης, του Δημήτρη Παρασκευόπουλου, θυμίζει σελίδα από ζωηρόχρωμο παραμύθι. Ένας λευκός τοίχος-σπίτι με ζωγραφιστά παράθυρα, λουλούδια που μοιάζουν φωτεινά σαν να τα αγγίζει μαγική μπογιά και αντικείμενα που βγαίνουν κατευθείαν από κήπο ονείρου. Το blue light δίνει στα χρώματα μια ιριδίζουσα λάμψη. Κίτρινα ποτιστήρια, κόκκινα γλαστράκια, πέταλα που φωτίζονται σαν μικρές πολύχρωμες καρδιές. Η Τοσοδούλα, απλωμένη πάνω στο μεγάλο κόκκινο λουλούδι, μοιάζει να ξεπηδά από το ίδιο το σκηνικό. Πρόκειται για μια εικόνα που μαγνητίζει αμέσως τα παιδιά και ανοίγει τον δρόμο για μια ιστορία όπου «το μικρό» αποκτά μεγάλες διαστάσεις.

Η σκηνοθεσία της Αναστασίας Αναστασούδη αντλεί την ουσία του Άντερσεν και την αποδίδει με ευαισθησία και θεατρική λεπτότητα. Αντί για μια απλή επανάληψη της γνωστής ιστορίας, η παράσταση αναζητά το εσωτερικό της φως. Τη μοναχικότητα που μετατρέπεται σε δύναμη, τη διαδρομή προς την αυτογνωσία, το ταξίδι μιας ύπαρξης τόσο μικρής και τόσο μεγάλης ταυτόχρονα. Η αφήγηση λειτουργεί σαν μαλακό νήμα που ενώνει σκηνή με σκηνή, σαν μικρός ψίθυρος που συνοδεύει τις κινήσεις. Είναι εκεί όταν πρέπει, υποχωρεί όταν το βλέμμα του παιδιού χρειάζεται τον χώρο του και επανέρχεται για να δώσει ρυθμό και ανάσα.

Η κούκλα της Τοσοδούλας, δημιουργία της Domini Liberi, αποτελεί μικρό θαύμα. Κατασκευασμένη με ποιητική ματιά και σχολαστική λεπτομέρεια, κινείται με εκφραστικότητα που ξεπερνά το υλικό της. Η στάση, το βάδισμα, η διστακτική χαρά, ο φόβος, η περιέργεια. Όλα εμφανίζονται με μια λεπτή, σχεδόν μουσική δεξιοτεχνία. Η ψυχολογική επίδραση μιας τέτοιας κούκλας είναι ουσιαστική. Τα παιδιά βλέπουν μπροστά τους έναν χαρακτήρα που δεν υπερβάλλει, δεν κραυγάζει, αλλά εκφράζεται με χάρη και καθαρότητα. Αναγνωρίζουν τον δικό τους ρυθμό, αυτόν της μικρής καρδιάς που παλεύει να βρει τη θέση της στον κόσμο.

Οι ηθοποιοί Χρύσα Καρλιώτη και Χριστίνα Νασιάδου κινούνται στη σκηνή με συντονισμό και αισθητική ακρίβεια, με ηρεμία και λεπτότητα, δημιουργώντας έναν κόσμο που αναπνέει σε ρυθμό παραμυθένιο. Γίνονται τοπία, πλάσματα, αέρας, απειλή, ζεστασιά, φίλοι και εμπόδια της ηρωίδας. Υπηρετούν το παραμύθι με ηρεμία και δημιουργικότητα, κρατώντας τον μικρό θεατή πάντα σε μια κατάσταση εγρήγορσης και μαγείας. Η χημεία τους προσφέρει στην παράσταση αρμονία και απαλότητα, χωρίς βιασύνη, χωρίς θόρυβο, με καθαρό θεατρικό μέτρο.

Το ταξίδι της Τοσοδούλας ζωντανεύει με σκηνές γεμάτες φαντασία. Το αστείο και τρυφερό επεισόδιο με τον βάτραχο, η ένταση με το σκαθάρι, η σκοτεινή αλλά πλούσια σε σύμβολα στιγμή της τρύπας του τυφλοπόντικα, η θερμή αγκαλιά του κίτρινου πουλιού που γίνεται σωτηρία. Κάθε επεισόδιο έχει το δικό του χρώμα, τη δική του υφή, τον δικό του αέρα. Κάθε αλλαγή φωτίζει ένα διαφορετικό κομμάτι της ψυχολογίας της παιδικής ηλικίας. Το άγνωστο, την ανάγκη για αποδοχή, τον φόβο που γίνεται θάρρος, την πίστη ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ένας χώρος όπου μπορείς να ανθίσεις.

Στο φινάλε, όταν η Τοσοδούλα βρίσκει τον τόπο της, έναν τόπο ελεύθερο, φωτεινό και δικό της, η σκηνή γεμίζει με μια ήσυχη, καθαρή συγκίνηση. Είναι μια εικόνα που δεν επιβάλλεται, μα αφήνει χώρο για αναπνοή. Οι μικροί θεατές χειροκροτούν με ενθουσιασμό, οι μεγάλοι χαμογελούν με εκείνη τη γλυκιά νοσταλγία που ξυπνά όταν ένα παραμύθι βρίσκει το σωστό του τέλος.

Πέρα από την αισθητική και την τεχνική αρτιότητα, η παράσταση έχει βαθιά παιδαγωγική αξία. Χωρίς διδακτισμό, αγγίζει έννοιες όπως η αποδοχή, η ευγένεια, η επιμονή, η εσωτερική δύναμη, η διαφορετικότητα και η πίστη στη δική σου φωνή. Η «Τοσοδούλα» λειτουργεί ως ασφαλές καταφύγιο για τα παιδιά και ως υπενθύμιση για τους ενήλικες ότι το μέγεθος δεν καθορίζει τη δύναμη μιας ψυχής.

Οι Θεατρικές Παραγωγές Τεχνόκοσμος υπογράφουν μια παράσταση υψηλής ποιότητας, ευαισθησίας και αισθητικής καθαρότητας. Μια θεατρική εμπειρία που τιμά τον Άντερσεν, σέβεται το παιδί και προσφέρει στο κοινό ένα ταξίδι γεμάτο φως. Η «Τοσοδούλα» αποδεικνύει πως το καλό παιδικό θέατρο δεν χρειάζεται υπερβολές. Χρειάζεται αγάπη, γνώση, λεπτομέρεια και τον χώρο να ανθίσει.

Γράφει η Κατερίνα Ματσά

Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση πιέστε εδώ: «Η Τοσοδούλα» του Άντερσεν ζωντανεύει στη Θεατρική Σκηνή Τεχνόκοσμος

Back to top button