Μια ηθογραφία πάντα επίκαιρη, που με τη σκηνοθεσία του Πάνου Σκουρολιάκου, μετατρέπεται σε πολυθέαμα, σε μια πλούσια κωμωδία, που προσφέρεται για όλες τις ηλικίες!
Με έναν τέτοιο πρόλογο δεν θα μπορούσαμε να μην ξεκινήσουμε από την ευφϋή σκηνοθεσία του Πάνου Σκουρολιάκου, ενός ανθρώπου που έχει υπηρετήσει πάρα πολλές φορές την κωμωδία και από τη θέση του ηθοποιού, με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Από την παράσταση όχι μόνο δεν λείπει τίποτα, απεναντίας είναι γεμάτη από κωμικά ευρήματα, διάδραση και γνωστά τραγούδια σωστά επιλεγμένα, που οι ηθοποιοί χορεύουν και τραγουδούν με συνοδεία επί σκηνής. Και να χόρευαν μόνο οι ηθοποιοί; Μέχρι και ένα μικρό γλέντι στήνεται με τη συμμετοχή του κοινού και πρώτο στο χορό τον υπηρέτη του Φιάκα, τον Γιάννη!
Και να ήταν μόνο αυτά; Μέχρι και θέατρο σκιών υπάρχει μέσα στην παράσταση από τον γνωστό καραγκιοζοπαίχτη Κώστα Σπυρόπουλο. Οι μικρές αυτές σκηνές που εμπλέκεται το θέατρο σκιών, εκτός από τους αστεϊσμούς, με τη γνωστή φόρμα των λογοπαιγνιών του Καραγκιόζη, εξυπηρετούν και το έργο φυσικά, καθώς αναφέρονται στους ήρωες του έργου ή προλογίζουν κάποιες σκηνές και λειτουργούν ως σκηνική οικονομία!
Πριν περάσουμε στους ηθοποιούς, θα πρέπει να διευκρινίσουμε το εξής: Η κωμωδία «Φιάκας» έχει από τη γέννησή της μια ιδιοτυπία. Ενώ φέρει το όνομα του πρωταγωνιστή, εναποθέτει το κυριότερο βάρος του κωμικού στοιχείου στον υπηρέτη του Φιάκα, τον Γιάννη. Ο οποίος έχει πάρα πολλά κοινά γνωρίσματα με τους λαϊκούς και αγαπητούς ήρωες της commedia dell arte. Ωστόσο αυτή την ιδιομορφία την συναντάμε την συναντάμε για πρώτη φορά στο έργο «Πλούτος» του Αριστοφάνη, όπου το κωμικό το φέρει όχι ο κύριος ρόλος του Χρεμύλου, αλλά ο υπηρέτης του, ο Καρίωνας. Όμως ο ένας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τον άλλον!
Το ίδιο συμβαίνει και στον Φιάκα. Χρειάζονται δυο πολύ καλοί ηθοποιοί. Και για να κρατάνε τις σκηνές τους, αλλά και για να αλληλοσυμπληρώνονται. Στην περίπτωση μας μιλάμε για τους εξαιρετικούς Οδυσσέα Σταμούλη (Φιάκας) και Δημήτρη Μυλωνά (Γιάννης). Και οι δύο άμα τη εμφανίσει τους είναι ο ρόλος. Και ο Δημήτρης Μυλωνάς είναι ο τέλειος υπηρέτης, που έχει όλα τα χαρακτηριστικά αντίστοιχου ήρωας της commedia dell arte, αλλά και ο Οδυσσέας Σταμούλης με την αριστοκρατική του φινέτσα, είναι η τέλεια επιλογή για τον ρόλο του ψευτοδανδή Φιάκα.
Και ενώ ο Δημήτρης Μυλωνάς, κάνει πραγματικά μύλο όλο το θέατρο με την αμεσότητα και την διαδραστικότητα του ως κωμικός, ο Οδυσσέας Σταμούλης είναι το στιβαρό αντίβαρο του, που με την μεγάλη του πορεία και γνώση στο θέατρο, καρφώνει καίρια την ατάκα. Στις δε κοινές τους συναντήσεις επί σκηνής , με κυριώτερη την ανάγνωση του Ελληνογερμανικού γράμματος, (κωμικό τέχνασμα) η κωμωδία βγαίνει αβίαστα και πηγαία και από τους δύο!
Η Νάγια Μητσάκου στο ρόλο της Ευανθίας, δίκαια γίνεται το μήλο της έριδος ανάμεσα σε Φιάκα και Γιάννη. Υπηρέτησε το ρόλο της, όχι μόνο με τη λάμψη της, αλλά και με την υποκριτική της καθαρότητα.
Η δε Μαρία Μαυροματάκη, είναι πραγματικά μια μορφή βγαλμένη από την Κωνσταντινούπολη του 1870, που χωρίς τη γνωστή και χιλιοπαιγμένη υπερβολή του γλωσσικού ιδιώματος, με τις κινήσεις χεριών και σώματος και την εκφραστικότητα της, μας παραπέμπει αμέσως ως κοκόνα Φρόσω, στην εποχή και τον τόπο του έργου.
Ένα μπράβο αξίζει και στον καραγκιοζοπαίχτη Κώστα Σπυρόπουλο, που υποστηρίζει 100% και το μικρό ρόλο του Καζαμία, αποδεικνύοντας πως στο θέατρο τελικά δεν υπάρχουν μικροί ρόλοι.
Οι ηθοποιοί και οι μουσικοί, είναι πολύ ωραία και επιμελώς ντυμένοι από τον ενδυματολόγο και σκηνογράφο Γιώργο Λιντζέρη, που επίσης σωστά επέλεξε να δώσει και αρκετό χώρο στο γνωστό μπερντέ – σκηνή του Καραγκιόζη.
Όπως καταλαβαίνετε η παράσταση αποτελεί και ένα πολυπολιτισμικό θέαμα και σύμπραξη τεχνών.
Ε, τι περιμένετε;
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ραβνιωτόπουλος
Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/o-fiakas/
