Το «Μην πεις όχι μωρό μου», του Βασίλη Τσικάρα, που παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Στ. Κουγιουμτζής», επιστρέφει στη σκηνή με την αυτοπεποίθηση μιας κωμωδίας που γνωρίζει το είδος της και το υπηρετεί με ακρίβεια. Η παράσταση στηρίζεται στον ρυθμό, στη σωστή διανομή ρόλων και στη συλλογική πειθαρχία, στοιχεία που αναδεικνύουν τη φάρσα σε ζωντανό θεατρικό παιχνίδι με ξεκάθαρο προσανατολισμό τη χαρά του κοινού.
Η παράσταση αποτελεί μια κλασική κωμωδία παρεξηγήσεων που παίζει με ρυθμό, ανατροπές και χαρακτήρες μεγαλύτερους από τη ζωή. Σε έναν κόσμο όπου οι επιθυμίες, τα μυστικά και οι κοινωνικές συμβάσεις μπλέκονται επικίνδυνα, οι ήρωες παγιδεύονται σε καταστάσεις που ξεφεύγουν γρήγορα από τον έλεγχό τους. Με οδηγό το χιούμορ, τη σκηνική ενέργεια και τη χαρά του θεάτρου, το έργο προσφέρει ένα καλοκουρδισμένο παιχνίδι γέλιου και παρατήρησης, θυμίζοντας τη διαχρονική δύναμη της φάρσας όταν υπηρετείται με γνώση και αγάπη για το είδος.
Η συγκεκριμένη φάρσα επιλέγει συνειδητά τον δρόμο της κλασικής φόρμας, φωτίζοντας όμως μέσα από το χιούμορ ανθρώπινες συμπεριφορές διαχρονικές και οικείες. Οι χαρακτήρες κινούνται μέσα σε ένα σύμπαν ρόλων, επιθυμιών και προσποιήσεων, όπου το φαίνεσθαι αποκτά μεγαλύτερη σημασία από την ουσία και οι μικρές προσωπικές επιλογές οδηγούν σε αλυσιδωτές αντιδράσεις. Μέσα από το γέλιο και την ανατροπή, η παράσταση αγγίζει με ελαφρότητα ζητήματα εικόνας, υποκρισίας και κοινωνικής σύμβασης, προσφέροντας στο κοινό έναν καθρέφτη καθημερινών αδυναμιών με θεατρική ευφυΐα και ζωντανή παρατήρηση.
Η σκηνοθετική υπογραφή του Βασίλη Τσικάρα ξεχωρίζει από τα πρώτα λεπτά μέσα από έναν έλεγχο ρυθμού που φανερώνει εμπειρία και βαθιά γνώση του είδους. Η παράσταση κινείται με σταθερό τέμπο, οι σκηνές κουμπώνουν με ακρίβεια και η κλιμάκωση χτίζεται σταδιακά, οδηγώντας με σιγουριά στο τελικό ξέσπασμα. Η σκηνοθεσία αποτυπώνει καθαρή αντίληψη του κωμικού μηχανισμού και ουσιαστική κατανόηση της φάρσας, όπου κάθε παύση, κάθε είσοδος και κάθε μετατόπιση ρυθμού υπηρετεί τη συνολική εικόνα και ενισχύει τη θεατρική ένταση.
Το κείμενο του Βασίλη Τσικάρα του «Μην πεις όχι μωρό μου» μου πατά με αυτοπεποίθηση στη δοκιμασμένη φόρμα της κλασικής φάρσας, αξιοποιώντας παρεξηγήσεις, ψέματα και γρήγορες εναλλαγές με ακρίβεια και θεατρική οικονομία. Οι διάλογοι κινούνται με ρυθμό, υπηρετούν τη δράση και αφήνουν χώρο στους χαρακτήρες να αναπτυχθούν σκηνικά, χωρίς περιττές φλυαρίες. Το κείμενο γνωρίζει τον στόχο του και τον ακολουθεί με συνέπεια, χτίζοντας καταστάσεις που κλιμακώνονται οργανικά και οδηγούν σε ένα απολαυστικό κωμικό αποτέλεσμα, πιστό στο είδος και βαθιά θεατρικό.
Ως ηθοποιός, ο Βασίλης Τσικάρας, δημιουργός του έργου και επικεφαλής του θιάσου, στον ρόλο του Πέτρου Ακίνδυνου αποτελεί τον βασικό άξονα της παράστασης. Η ερμηνεία του συνδυάζει μέτρο, καθαρότητα και κωμική επίγνωση, αποκαλύπτοντας βαθιά γνώση του ρυθμού και της σκηνικής οικονομίας. Κρατά το κέντρο βάρους της δράσης, επιτρέπει στους γύρω χαρακτήρες να αναπτυχθούν οργανικά και λειτουργεί ως σταθερό σημείο αναφοράς μέσα στο διαρκές μπλέξιμο των καταστάσεων. Η παρουσία του αποπνέει θεατρική σιγουριά, εμπειρία και αίσθηση ευθύνης απέναντι στο σύνολο.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια της Μαρίας Βλάχου ξεχωρίζουν για τη φροντίδα, την αισθητική καθαρότητα και τη θεατρική τους λειτουργικότητα, υπηρετώντας τη δράση με ακρίβεια και ευρηματικότητα. Δημιουργούν έναν σκηνικό κόσμο που στηρίζει τον ρυθμό της φάρσας και ενισχύει τη σκηνική ενέργεια, ενώ η μουσική συνοδεύει την παράσταση με καθαρή αίσθηση ρυθμού. Όλα τα επιμέρους στοιχεία συνθέτουν ένα σύνολο δεμένο, καλοκουρδισμένο και άμεσα επικοινωνιακό με το κοινό.
Ιδιαίτερη θέση στην παράσταση καταλαμβάνει η Κική Σπύρου, μια ηθοποιός βαθιά αγαπητή στο θεατρικό κοινό της πόλης, η οποία αναδεικνύεται ως η πιο ολοκληρωμένη παρουσία της ομάδας. Η Αφροδίτη Ιατρού αποκτά σκηνική ζωντάνια και ουσία μέσα από ερμηνεία γεμάτη θεατρική ευφυΐα, ακρίβεια στο timing και αίσθηση κωμικού παιχνιδιού που επικοινωνεί άμεσα με το κοινό. Η Σπύρου αξιοποιεί το σώμα, τη φωνή και τις παύσεις της με ωριμότητα και σκηνική επίγνωση, ενισχύοντας τον ρυθμό της παράστασης και προσδίδοντας βάθος και θεατρικό βάρος στον ρόλο της.
Ο Σταύρος Βαφειάδης, από τα πρώτα μέλη της ομάδας του Θεάτρου Άρατος, αποδίδει τον Φαίδωνα Βαρδάκη με ένταση, σκηνική παρουσία και αίσθηση οικειότητας με το σύνολο. Η ερμηνεία του δένει οργανικά με τον ρυθμό της παράστασης, προσθέτοντας δυναμισμό και σταθερότητα στη σκηνική δράση.
Η Σοφία Αϊβάζογλου, από τα παλαιότερα και σταθερά μέλη της ομάδας, υποστηρίζει τον ρόλο της Μπέτυ με σιγουριά, εμπειρία και σκηνική ωριμότητα. Η παρουσία της προσφέρει ισορροπία και θεατρική ασφάλεια στο σύνολο, λειτουργώντας ως ουσιαστικός συνδετικός κρίκος που διατηρεί τη δραματουργική συνοχή της παράστασης.
Η Νίνα Μυλωνά ξεχωρίζει ως δεσποινίς Εύα με ερμηνεία γεμάτη κωμική ευφυΐα, ζεστασιά και νεύρο. Η φυσικότητα και η χαριτωμένη της ενέργεια την καθιστούν ιδιαίτερα απολαυστική σε κάθε της εμφάνιση, με παρουσία που κερδίζει το κοινό αβίαστα και επιβεβαιώνει τη σταθερά υψηλή ποιότητά της σε κάθε ρόλο που αναλαμβάνει.
Ο Γιώργος Τούλης, νέο μέλος της ομάδας του Θεάτρου Άρατος με πορεία στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, ως Άκης Μαύρος κινείται με χαλαρή αυτοπεποίθηση και σκηνική άνεση, λειτουργώντας ως βασικός καταλύτης για την εξέλιξη της πλοκής. Η ζεν στάση του χαρακτήρα του δημιουργεί εύστοχη κωμική αντίστιξη με τις καταστάσεις που πυροδοτεί, ενώ η εμπειρία του αποτυπώνεται στην καθαρότητα των κινήσεων και στον έλεγχο του ρυθμού.
Η Μαρία Παπαγιάννη προσθέτει μουσικό χρώμα, φρεσκάδα και σκηνική αμεσότητα, με παρουσία που ξεχωρίζει για την άνεση και τη φυσικότητά της. Η σκηνική της ενέργεια κουμπώνει οργανικά στην παράσταση και ενισχύει την ατμόσφαιρα με ζωντάνια, ρυθμό και θεατρική ευκολία, προσφέροντας στιγμές που φωτίζουν το σύνολο.
Η Ειρήνη Τσαρσιταλίδου παρουσιάζει μια Λίλη Βαρδάκη σύγχρονη και λαμπερή, με σκηνική άνεση που υπηρετεί με ακρίβεια τη φάρσα και αποκαλύπτει μια ηθοποιό με καθαρή αίσθηση ρυθμού και θεατρικής παρουσίας. Η εμφάνισή της λειτουργεί με φρεσκάδα και συνέπεια, εντάσσοντας τον χαρακτήρα ομαλά στο κωμικό σύμπαν της παράστασης.
Μέσα από ένα πολυπρόσωπο σύνολο που λειτουργεί με συνοχή και κοινό παλμό, η παράσταση αναδεικνύει τη σημασία της συλλογικής δουλειάς και της θεατρικής συνύπαρξης. Οι ερμηνείες, διαφορετικές σε ύφος και ενέργεια, συνδέονται σε ένα κοινό σκηνικό παιχνίδι που εξελίσσεται με ρυθμό και καθαρή κατεύθυνση, χωρίς να χάνει τη φρεσκάδα και τη ζωντάνια του. Το «Μην πεις όχι μωρό μου» ολοκληρώνεται ως μια καλοδουλεμένη κωμωδία παρεξηγήσεων, που τιμά τη φόρμα της και στηρίζεται στο σύνολο, στον ρυθμό και στην εμπειρία των συντελεστών της, αφήνοντας στο κοινό την αίσθηση μιας παράστασης που ξέρει τι αφηγείται και το υπηρετεί με θεατρική συνέπεια.
Γράφει ο Αλέξανδρος Κατσάνος
Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο: Όταν το «όχι» γίνεται μπελάς – Tο πιο σκανδαλιάρικο μπέρδεμα της σεζόν ανεβαίνει στην Καλαμαριά
