Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολύ παλιά, ένα αδύναμο σπουργίτι, που το λέγανε Εντίθ Πιάφ, βρήκε απροσδόκητα τον έρωτα, αλλά και τη στοργή, στην αγκαλιά ενός θεϊκού πλάσματος, που το λέγανε Μαρλέν! Τελευταία φορά συναντήθηκαν στον ουρανό, αλλά έτσι κι αλλιώς ήταν ήδη πολύ μεγάλα αστέρια!
Το μιούζικαλ των Ντάνιελ Μπόϋμαν και Τόμας Κάρυ «Ο Άγγελος και το Σπουργίτι», η συγκλονιστική ιστορία αγάπης μεταξύ των δύο θρύλων της σκηνής, της Μαρλέν Ντίτριχ και της Εντίθ Πιάφ, ζωντανεύει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Αντώνη Καραγιάννη, στο ανανεωμένο Θέατρο Αθήναιον από την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2025 και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
Μια ιστορία γεμάτη τρυφερότητα, θάρρος και αλήθεια, για δύο γυναίκες που έζησαν έντονα, ερωτεύτηκαν χωρίς φόβο. Το έργο φωτίζει την αθέατη, για πολλούς, σύντομη ερωτική τους σχέση, αλλά και μια πολύ δυνατή φιλία που κράτησε μέχρι το τέλος, ανάμεσα στα δύο παγκόσμια σύμβολα!
Τους ρόλους υποδύονται η Δήμητρα Αντωνακούδη – Εντίθ Πιάφ και η Κασσάνδρα Δημοπούλου – Μαρλέν Ντίτριχ. Νομίζω πως για όλους τους ηθοποιούς είναι μαγευτικό να υποδύονται τέτοιες τεράστιες προσωπικότητες και μάλιστα σύγχρονες! Όμως στην παράσταση που είδαμε, μαγευτικές είναι οι ίδιες οι πρωταγωνίστριες!
Η Κασσάνδρα Δημοπούλου έχει ένα τρομερό σκηνικό εκτόπισμα! Είναι γεννημένη σταρ! Είναι η Μαρλέν. Πανέμορφη, αριστοκρατική, απόμακρη!
Η Δήμητρα Αντωνακούδη, που επίσης είναι μια πολύ όμορφη ηθοποιός, δεν είναι η Πιάφ εμφανισιακά. Σκηνικά και υποκριτικά όμως, είναι και με το παραπάνω! Απλά μαγευτική!
Με την ευκαιρία αυτή να πούμε ότι με το ξεκίνημα του έργου, βλέπεις μπροστά σου ολοζώντανες και τη Μαρλέν Ντίτριχ και την Εντίθ Πιάφ! Αυτό οφείλεται και στο περίσσιο ταλέντο της Δήμητρας και της Κασσάνδρας, αλλά και στις πολύ εύστοχες, ακριβείς ενδυματολογικές επιλογές της εικαστικού Κωνσταντίνας Καπανίδου και μπράβο της!
Πάμε τώρα στις… φωνές! Και πρέπει να καταλάβουμε πρώτα τι ακούμε!
Η Δήμητρα Αντωνακούδη είναι κατά βάση ηθοποιός. Και τραγουδίστρια. Ξεκάθαρα όμως με εξαιρετικές φωνητικές δυνατότητες. Δεν υποδύεται απλά την Εντίθ, είναι η μετενσάρκωσή της, υποκριτικά και φωνητικά! Ό,τι έχεις στα αυτιά σου από την Εντίθ, ακόμα και το αριστουργηματικό «Non, je ne regrette rien», δεν βγαίνει απλά από το στόμα της, αλλά από το είναι της! Και φαντάζομαι όχι εύκολα, αλλά με πολλή δουλειά! Ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια, με το πιο διάσημο vibrato, μαζί με τον σπαρακτικό λυγμό της Πιάφ, ολοζώντανο στη σκηνή του Αθήναιον!
Η Κασσάνδρα Δημοπούλου είναι καθαρά ηθοποιός όπερας, αυτό που λέμε λυρική τραγουδίστρια! Βεβαίως την απολαύσαμε και ως ηθοποιό πρόσφατα στο έργο της Άντας Τσεσμελή «Καθρέφτες». Είναι mezzo soprano (μεσόφωνος). Από σπουδές και από πού έχει εμφανισθεί; Θα έπρεπε να κάνουμε αφιέρωμα! Στο έργο υποδύεται τη Μαρλέν με τη χαρακτηριστική μπάσα φωνή της Ντίτριχ, που τραγουδούσε στα Γερμανικά και με πολύ συγκεκριμένο ρεπερτόριο. Μην περιμένετε λοιπόν εξάρσεις και… μπαλέτα ή φωνητικά τύπου Chicago! Άλλωστε η Κασσάνδρα δεν τα έχει ανάγκη. Στέκει εκεί με τη δωρική φωνή της, μόνη, με ένα μικρόφωνο, και όλους εμάς που μείναμε… άφωνοι!
Μόνο χαρά, συγκίνηση και σεβασμός απέναντι στα δύο αυτά υπέροχα πλάσματα της Θεσσαλονίκης! Βέβαια… λογικό είναι(;) πως αλλού μεγαλουργούν…
Η σκηνοθεσία του Αντώνη Καραγιάννη είναι λιτή και ακολουθεί τη γραμμή της αφήγησης. Όμως, ειδικά στο πρώτο μέρος, θα θέλαμε λίγη ένταση, λίγο πάθος παραπάνω. Η σκηνή του φιλιού ωστόσο πάρα πολύ δυνατή και ρεαλιστική, ενώ δεν σοκάρει κανέναν, ίσως επειδή πρόκειται για αυτές τις δύο παγκοσμίως αναγνωρισμένες προσωπικότητες, και ίσως αυτό κρίθηκε αρκετό από τον σκηνοθέτη. Το δεύτερο μέρος μας συνεπήρε ολότελα!
Για το κείμενο των Ντάνιελ Μπόϋμαν και Τόμας Κάρυ, που βασίζεται σε μια ιδέα του Ντέιβιντ Βίντερμπεργκ, μας δημιουργήθηκε μια απορία. Αν εστίασε μόνο στη σχέση των δύο γυναικών ή υπήρχαν και άλλες σκηνές που απλά παραλείφθηκαν στην εκδοχή που είδαμε.
Το λέμε αυτό γιατί ο βίος τους ήταν πράγματι συγκλονιστικός, σχεδόν παράλληλος, με αποκορύφωμα την αντιπολεμική τους δράση! Η Γερμανίδα Μαρλέν δώρισε την πρώτη της τεράστια αμοιβή, για την εποχή, από μια βρετανική ταινία, με σκοπό τα χρήματα να διατεθούν στην αποκατάσταση και φροντίδα κυρίως Εβραίων αιχμαλώτων, από τη ναζιστική Γερμανία. Τραγουδούσε επίσης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για να εμψυχώνει τους Αμερικανούς στρατιώτες.
Το ίδιο έκανε και η Εντίθ για τους Γάλλους στρατιώτες, ενώ βοηθώντας την Αντίσταση συμβάλλει στο να δραπετεύσουν πολλοί Γάλλοι φαντάροι, εισάγοντας πλαστές άδειες εργασίας στα κέντρα κράτησης αιχμαλώτων!
Μα τι ζωές έζησαν!
Τέτοια δυνατά στοιχεία μας έλειψαν από την παράσταση, που η αμεσότητά της χάνεται λίγο από τη χρήση των χειλόφωνων, που όμως θεωρούνται απαραίτητα σε ένα τόσο απαιτητικό, από τραγουδιστικής πλευράς τουλάχιστον, έργο.
Η παράσταση εντάσσεται σε μια σειρά παραγωγών που, όπως υποσχέθηκε ο ιθύνων νους του ανακαινισμένου Αθήναιον, κύριος Παύλος Μητσόπουλος, θα είναι πρωτοποριακές και πρωτόγνωρες για το κοινό της Θεσσαλονίκης.
Εάν με ρωτάτε για το σύνολο της παράστασης, την προτείνω ανεπιφύλακτα! Και για όσα είδα και κυρίως άκουσα, ένα έχω να πω:
NON JE NE REGRETTE RIEN!!!
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ραβνιωτόπουλος
Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση πιέστε τον παρακάτω σύνδεσμο: «Ο Άγγελος και το Σπουργίτι» – Η Μαρλέν Ντίτριχ και η Εντίθ Πιάφ ζωντανεύουν στο Θέατρο Αθήναιον
