
Υπάρχουν έργα που μοιάζουν να ωριμάζουν μαζί με το κοινό τους. Έργα που κουβαλούν μνήμη, χιούμορ και στοχασμό, σαν παλιό κρασί που σε κάθε επιστροφή αποκαλύπτει νέα αρώματα. Το «Εκείνος κι Εκείνος» του Κώστα Μουρσελά ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία. Κλασικό, γνώριμο, αλλά πάντα ζωντανό.
Στη νέα σκηνοθετική ματιά του Αλέξανδρου Ρήγα, το κείμενο αποκτά ανανεωμένη καθαρότητα. Ένα θέατρο λιτό, με σεβασμό στο υλικό, με ποιητική ατμόσφαιρα και ανθρώπινη θερμοκρασία που αγγίζει τον θεατή χωρίς φωνές και υπερβολές. Ο Ρήγας φωτίζει τον πυρήνα του έργου με λεπτές κινήσεις, αφήνει τον λόγο να αναπνεύσει και δίνει στους ηθοποιούς χώρο να χτίσουν στιγμές αλήθειας. Η σκηνοθεσία λειτουργεί σαν σταθερή πυξίδα, οδηγώντας το κοινό σε έναν κόσμο όπου το χιούμορ και η συγκίνηση συμβαδίζουν αρμονικά.
Στο κέντρο του έργου στέκονται δύο πρόσωπα που μοιάζουν βγαλμένα από την ίδια την ιστορία του ελληνικού θεάτρου. Ο Γιώργος Κωνσταντίνου επιστρέφει στον Λουκά με γαλήνη και αξιοπρέπεια. Η παρουσία του κουβαλά μνήμες εποχών, μαζί με μια απλότητα που γεννά συγκίνηση. Κατανοεί τον ήρωα σε βάθος και τον προσφέρει στο κοινό με ανθρωπιά, λεπτότητα και θεατρική σοφία. Η ωριμότητα της ερμηνείας του χαρίζει στο έργο πυρήνα φωτός. Κάθε λέξη, κάθε σιωπή, κάθε μικρή κίνηση αποκτά δύναμη και ποιότητα. Είναι ο Λουκάς σε μια εκδοχή ολοκληρωμένη, γήινη και μαγνητική. Μια ερμηνεία που μένει στη σκέψη πολύ μετά το τέλος της παράστασης. Απέναντί του, ο Λεωνίδας Κακούρης δημιουργεί έναν Σόλωνα με ζεστό χιούμορ, καθαρή ενέργεια και όμορφη θεατρική λεπτότητα. Η χημεία των δύο ηθοποιών δημιουργεί έναν σκηνικό παλμό που λειτουργεί σαν ανάσα. Σαν δύο άνθρωποι που περπάτησαν μια ζωή μαζί και τώρα αφηγούνται όσα έμαθαν.
Ο Δημήτρης Σταρόβας αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο της παράστασης. Με δύο ρόλους, έναν αστυνομικό και έναν διευθυντή ΟΑΕΔ, χαρίζει στιγμές ειλικρινούς κωμικής ανακούφισης. Σκηνές που «κουμπώνουν» στο ύφος του έργου και φωτίζουν τα πιο σκοτεινά σημεία του με χαμόγελο. Το μουσικό του πέρασμα λειτουργεί σαν ζεστή πινελιά που γεφυρώνει δράση και συναίσθημα. Σε κάθε εμφάνιση εκπέμπει αμεσότητα και θεατρική άνεση. Μια παρουσία που λάμπει χωρίς να φωνάζει, χαρίζοντας στην παράσταση έναν ακόμα παλμό ζωντάνιας.
Η Σοφία Μανωλάκου υπογράφει μια παρουσία με μέτρο και ποιότητα, λειτουργώντας ως σταθερός άξονας στις μεταβάσεις της παράστασης. Με καθαρή σκηνική ταυτότητα, συμπληρώνει δημιουργικά τον κόσμο των δύο πρωταγωνιστών.
Η σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ρήγα πατά στη λιτότητα. Τα σκηνικά και κοστούμια του Αντώνη Χαλκιά υπηρετούν το κείμενο με ακρίβεια και σεβασμό. Φθαρμένα υφάσματα, ρούχα που κουβαλούν δρόμο και χρόνο, επιλογές που αποτυπώνουν με αλήθεια τη ζωή δύο ανθρώπων στο περιθώριο της πόλης. Καμία υπερβολή, καμία προσπάθεια ωραιοποίησης. Μόνο καθαρός ρεαλισμός που επιτρέπει στους ήρωες να υπάρξουν όπως είναι. Η αισθητική παραμένει συμπυκνωμένη και ουσιαστική, δημιουργώντας σκηνικό χώρο έτοιμο να αναδείξει τον λόγο και τις ερμηνείες.
Οι φωτισμοί του Θοδωρή Γκόγκου λειτουργούν σαν παύσεις που ανασαίνουν. Φωτίζουν λεπτές στιγμές, δημιουργούν ηρεμία, χτίζουν εικόνες με ποιητικό βάθος.
Το έργο του Μουρσελά κρατά ζωντανό το χιούμορ του παράλογου και την τρυφερή φιλοσοφία του ανθρώπου που παλεύει να ορίσει τον κόσμο του. Θίγει την αξιοπρέπεια, την ανάγκη για συντροφικότητα, τη μοναξιά της σύγχρονης κοινωνίας. Και το σημαντικότερο; Μιλά για τη μικρή, αθόρυβη ελευθερία που κουβαλά ο καθένας μέσα του.
Κάπου εκεί γίνεται φανερό πως ο κόσμος του Μουρσελά μοιάζει αναπάντεχα σημερινός. Οι ίδιες ανησυχίες, οι ίδιες ανάγκες, η ίδια δυτική μελαγχολία που γέννησε το έργο συνεχίζουν να καθρεφτίζονται στη δική μας εποχή. Το κείμενο λειτουργεί σαν υπενθύμιση πως ο άνθρωπος αλλάζει όταν αλλάζει ο τρόπος που βλέπει τον εαυτό του και τον διπλανό του. Ο Μουρσελάς δείχνει έναν δρόμο καθημερινής ελευθερίας. Απλότητα, χιούμορ, καθαρή σκέψη, μικρές επιλογές που χτίζουν αξιοπρέπεια. Ένα βλέμμα προς τον κόσμο που παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ.
Σε όσες πόλεις παρουσιάστηκε, το κοινό αγκάλιασε θερμά αυτή τη νέα ανάγνωση. Η ποιότητα των ερμηνειών, η καθαρή γραμμή της σκηνοθεσίας και η γλυκιά ατμόσφαιρα της παράστασης δημιούργησαν μια μικρή θεατρική γιορτή, όπου γέλιο και συγκίνηση συμβαδίζουν.
Στο τέλος, όταν ο Λουκάς και ο Σόλωνας στέκονται δίπλα-δίπλα και κοιτούν έναν κόσμο που ονειρεύονται να πιστέψουν, το θέατρο σιωπά.
Μια σιωπή γεμάτη σεβασμό.
Μια σιωπή γεμάτη άνθρωπο.
Ο Αλέξανδρος Ρήγας αναδεικνύει τον Μουρσελά σαν ζωντανό συνομιλητή της εποχής μας και παραδίδει μια παράσταση που τιμά το παρελθόν, συνομιλεί με το παρόν και ακουμπά με ευγένεια το μέλλον.
Μια παράσταση που αξίζει κάθε λεπτό της. Μια παράσταση που μένει.
Γράφει η Λιάνα Γεωργάκη
ΠΑΙΖΟΥΝ
Γιώργος Κωνσταντίνου, Λεωνίδας Κακούρης, Δημήτρης Σταρόβας, Σοφία Μανωλάκου.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο: Κώστας Μουρσελάς
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ρήγας
Σκηνικά – Κοστούμια: Αντώνης Χαλκιάς
Φωτισμοί: Θοδωρής Γκόγκος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δανάη Σταματοπούλου
Βοηθός Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου: Ελεονόρα Καραβανή
Οργάνωση Παραγωγής: Θοδωρής Γκόγκος
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Λευτέρης Πλασκοβίτης
Παραγωγή: Non Grata Productions
Θέατρο Αργώ – Κεντρική Σκηνή
Παραστάσεις:
Πέμπτη 20:00, Παρασκευή 21:00, Σάββατο 18:00 & 21:00, Κυριακή 19:00
Πρεμιέρα
Τετάρτη 29 Οκτωβρίου στις 20:00
Διάρκεια Παράστασης
90 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων
18-22€
Προπώληση
https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/ekeinos-ekeinos/









