Πήγαμε στο Θέατρο Αμαλία και είδαμε το «ΝΤΡΙΜ» της Αριάδνης Ζούπινα, που υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Η παράσταση βασίζεται στο έργο του Θάνου Αλεξανδρή «Αυτή η νύχτα μένει», με επιμέλεια κειμένου από την Άννα Βογιατζή.
Ένα έργο με… περιτύλιγμα που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια του θεατή. Με το που μπαίνει κανείς στο θέατρο, τον υποδέχονται λουλουδούδες με πανέρια, τραγουδίστριες και μουσική από λαϊκές επιτυχίες της δεκαετίας του ’80. Ένα πέπλο χαράς! Είναι όμως έτσι; Τι συμβαίνει όταν πέφτει αυτό το πέπλο και αρχίζει η παράσταση; Τότε αποκαλύπτονται πολλά και κυρίως αληθινές, σκληρές ιστορίες γυναικών, που γνωρίσαμε μέσα από τα γράμματά τους στις φυλακές.
Εκεί κατέληξαν αυτές οι γυναίκες, από έλλειψη στοργής, αγάπης, από τα ίδια τους τα πάθη. Για να ξεφύγουν από το περιβάλλον τους ή για να στεγάσουν τα όνειρά τους, κατέφυγαν στο Ντριμ, ένα μπουζουξίδικο της δεκαετίας του ’80. Ο κόσμος της νύχτας αμείλικτος, σκοτεινός, σκληρός. Πίσω από τη βιτρίνα, τα φώτα, τη μουσική και τη διασκέδαση, υπάρχουν γυναίκες που αγωνίζονται σκληρά για να κρατηθούν ψηλά, να επιβιώσουν, να βγάλουν το μεγάλο μεροκάματο, που όμως, με τον τρόπο που βγαίνει, δεν τις ανταμείβει. Αντίθετα, κάποια στιγμή το πληρώνουν πολύ ακριβά.
Πρέπει να πούμε ένα μεγάλο μπράβο στο Θέατρο Αμαλία που το τόλμησε! Οκτώ ηθοποιοί επί σκηνής και τέσσερα άτομα στη ζωντανή ορχήστρα, το μεγάλο συν της παράστασης. Κάτι τέτοιο σπάνια βλέπουμε όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη, αλλά και σε Αθηναϊκές σκηνές. Κουστούμια, σκηνικά, φώτα. Όλα ήταν εκεί!
Όλοι νέα παιδιά και αυτό μας άρεσε πάρα πολύ. Η σκηνή γέμισε από νιάτα. Το βάρος πέφτει στις τέσσερις βασικές ηρωίδες, που είναι όλες πολύ καλές, ενώ η διαρκής εναλλαγή ρόλων μεταξύ τους είναι θαυμαστή. Παρ’ όλα αυτά, το έργο δείχνει σαν μια ομαδική δουλειά, που προφανώς έγινε με κόπο και βαθιά φροντίδα για το αποτέλεσμα.
Η Αριάδνη Ζούπινα κατάφερε να ενοποιήσει τέσσερις διαφορετικές ιστορίες, με χαρακτήρες, προσωπικότητες και εμφάνιση εντελώς ξεχωριστές για κάθε ηρωίδα. Παράλληλα, ενέπλεξε στη διήγησή της με φυσικό τρόπο τους υπόλοιπους ρόλους, αλλά και την ορχήστρα, μέσα από μικρές σκηνικές αφορμές. Δημιούργησε μια σφιχτή, γρήγορη και άμεση παράσταση που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή.
Η σκηνογραφία της Ειρήνης Αγιαννίτη εξυπηρετεί πλήρως τις ανάγκες του έργου. Μπουζούκια ζητήσατε; Τα έχετε! Για τις ενδυματολογικές επιλογές ούτε λόγος, χορτάσαμε στρας! Η δεκαετία του ’80 και το κλίμα των μαγαζιών της εποχής ζωντανεύουν μπροστά μας. Σε αυτό συμβάλλουν και οι φωτισμοί της Εμμανουέλας Κρίσιλια, ενώ η παραγωγή παραμένει πλούσια και φροντισμένη. Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε.
Το μόνο που έλειπε, κατά τη γνώμη μας, ήταν μια ισχυρή αντρική παρουσία. Ναι μεν πρόκειται για τέσσερις ιστορίες γυναικών, όμως το ανδροκρατούμενο περιβάλλον των μπουζουκιών της δεκαετίας του ’80 θα μπορούσε να αναδειχθεί πιο έντονα. Ένα περιβάλλον όπου τα αφεντικά ίσως έδιναν πολλά, αλλά ζητούσαν περισσότερα…
Τους κεντρικούς ρόλους ερμηνεύουν: Χρύσα Γούτου ως Τζίνα, Ιφιγένεια Δατσιάδου ως Τζένη, Δέσπω Πύρτσιου ως Ρίτα και Αθηνά Χαϊκάλη ως Ζαζού.
Τελευταίες παραστάσεις: Παρασκευή 24, Σάββατο 25 Οκτωβρίου στις 9 μ.μ. και Κυριακή 26 Οκτωβρίου στις 8 μ.μ.
Πληροφορίες: 6955588471
Το «Ντριμ» είναι κάτι παραπάνω από μία παράσταση για τον κόσμο της νύχτας. Είναι μια βουτιά στη λάμψη και στη μοναξιά μιας εποχής που τραγουδούσε δυνατά για να μη σπάσει η σιωπή της.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ραβνιωτόπουλος
